دژاوو
واقعا معنی دژاوو چیست؟
همه ما در طول زندگی بارها و بارها به این حالت دچار شده ایم که در یک لحظه همه چیز برایمان آشنا به نظر می آید و فورا به شخص مقابل اعلام میکنیم(من قبلا این گفتگو را مشاهده کرده ام)،من قبلا در اینجا حضور داشته ام.بله درست است به این حالت میگوید آشناپنداری،یا همان دژاوو که درواقع ریشه این لغت فرانسوی است.مقالات زیادی در این خصوص منتشر شدهاست که در واقع به معنی دقیق این لغت پرداخته اند.حال چه میشود اگر از منظری دیگر به این موضوع نگاه کنیم؟
همانطور که میدانید گذشته بر آینده تاثیر خواهد گذاشت اما آیا میدانید که آینده هم بر گذشته تاثیر خواهد داشت و همان نقش را بازی خواهد کرد؟شاید برایتان سوال شود که چطور ممکن است آینده بر گذشته ما تاثیر بگذارد.درست است کمی دشوار است چراکه آینده هنوز نیامده است اما اگر این تنها طرز فکر متقاعد شده ما باشد چه؟همین ثانیه هایی که در حال خواندن این مطلب هستید هم جزو آینده طلقی میشود یعنی ثانیه بعدی ما آینده ماست.اما اگر کمی فراتر بنگریم میشود اینگونه بیان کرد آن آشنا پنداری(دژاوو) که درباره اش میدانیم در واقع همان سفر زمانیه خودمان از آینده و آمدن به لحظه حال ما باشد.برای جلوگیری از اشتباهی که قرار است انجام دهیم،برای کمک کردن به خود گذشته مان،برای ترمیم مسیر زندگیی که پیش رو داریم چرا که گذشته ما بر آینده ما تاثیر میگذارد.اگر از بیست سال آینده به اکنون خودمان آمده باشیم آیا آن لحظه برایمان آشنا به نظر نمی آید؟آیا خود گذشته ما همان جمله (اینجا برایم آشنا هست)را بیان نمیکند؟در طول زندگی که ما در انجام آنیم بارها این اتفاق برایمان می افتد و ما تنها با لبخندی به راحتی از کنار آن میگذریم و در واقع نادیده خواهیم گرفت چراکه درکی از آن در ذهن نخواهیم داشت اما اگر ذهنمان را آماده و پذیرای این امر کنیم چه؟اگر با روشهایی مرسوم که امروزه به بشر در شناخت خودش و نفسانیاتش کمک میکند چطور؟روشهایی همچون مراقبه،شناخت حالتهای متفاوت دریافت انرژی الهی در وجودمان مانند(ریکی،کندالینی و...)شناخت و شارژ چاکراهای اصلی کالبد فیزیکیمان.براستی اگر خود را به درک و آگاهی لازم و شناخت عوالم الهی و ابعاد وجودیمان برسانیم میتوانیم بعد آینده خودمان را کنترل کرده و در سفر زمانی دیگر کدهای پنهان آنرا دریافت کنیم؟میتوانیم مسیر تجلی انسان را پیش بگیریم.آیا درک خواهیم کرد که این جهان تنها یک توهم زیبا بود.
خیلی وقت بود که برای خودم مینوشتم و تنها در پیج شخصی خودم در اینساگرام پخش میکردم در واقع دقیقش میشه از زمان دبیرستانم که در زمینه داستان نویسی بود. ولی یه جورایی انگار هنوز اون جسارت لازم رو نداشتم احساس میکنم نوشته هام دیگه یه سمت و سویی پیدا کرده درواقع هدفمند شده.و هدفم تو نوشته هام ابراز احساس آدمهاست ابراز علاقه دو نفره اینه که بی چون و چرا دوست داشتن هامونو فریاد بزنیم به درک واقعی از زندگی و فرصت کوتاهی که داریم برای لذت بردن بیشتر فکر کنیم،به اینکه هرروزمون متفاوت باشه با روز قبلیمون به اینکه بدون دلیل از داشته هامون لذت ببریم این داشته ها میتونه عشقمون باشه پدر مادرمون باشه دوستها و نزدیکانمون باشه ولی من به شخصه گزینه اول و دوم رو بیشتر علاقه دارم.ولی به نظر دیگران هم احترام میزارم.امیدوارم مقبول واقع بشه دلنوشته های من برای شما.